vertaling & ondertiteling: Contrast Media Groep
Welkom in Amerika en welkom in kamp Pendleton.
Ik ben sergeant Jim Lance. Ik heb de leiding in dit kamp.
Ik wil graag dat jullie allemaal naar de barak gaan, die je is toegewezen.
Iedereen krijgt een veldbed en per familie is er een kast.
Ik herhaal: Iedereen moet naar z'n toegewezen barak gaan.
U kunt nu nog niet van hut ruilen. Niemand mag het kamp verlaten.
Wie Engels spreekt, wil dit wel vertalen voor de anderen.
Rijden maar, korporaal.
Minh.
Ga nou terug. Ik kan vlugger alleen zoeken.
De melk is bitter. Ze wil niet drinken. - Ik vraag wel wat suiker.
Vietnamese troepen en de zuidelijke paradivisie zijn er vandaag in geslaagd...
aanvallen van de Noordvietnamezen af te slaan.
Er wordt gevochten bij Xuan Loc, veertig kilometer boven Saigon.
Het Vietnamese leger probeert deze maand voor het eerst...
het communistische offensief te stoppen.
Dit is goed nieuws, al komt het erg laat.
Eerder was Da Nang zonder slag opgegeven...
en werd in Qui Nhon weinig verzet geboden.
De noordelijken zetten toen de opmars naar het zuiden voort...
en namen een aantal kuststeden zonder noemenswaardig verzet in.
Een Amerikaanse bevelhebber zei dat het zuiden blijkbaar toch wil vechten.
De moedige stellingname bij Xuan Loc komt volgens deskundigen te laat.
Saigon ligt vlakbij en er is geen Amerikaanse steun.
Het is een kwestie van tijd voor de noordelijken oprukken naar Saigon.
Winkels en restaurants in Saigon zijn open...
maar veel burgers maken plannen om te vluchten of wachten moedeloos af.
De gelukkigen met Amerikaanse dollars en connecties...
hebben soms wel achtduizend dollar voor een visum betaald.
Anderen kunnen alleen bidden.
Wat moeten jullie ? Je mag niet alleen rondzwerven.
We zoeken mama. Ze zou ons in Amerika opwachten.
Je hebt gelijk. Ze komt ons hier halen.
Nu krijgen we eerst middageten. Daarna help ik je zoeken.
Echt ? Want behalve ik, kijkt niemand naar haar uit.
Stil maar. Alles is goed met haar. Hé, waar heb je die vandaan ?
Kom, we gaan.
Hé, Tai. Hoe gaat het ? - Prima.
Ik wil wedden dat er vandaag kip is. - Hoe weet je dat ?
Moet je maar kijken. Er staat zo'n lange rij.
Waar heb je die fiets vandaan ? - Van een marinier.
Ik heb hem nodig voor m'n nieuwe zaak. Ik kan alles voor je versieren.
Ik werk om hogerop te komen. Denk nou even na.
Wat moeten die mensen anders met hun meegebrachte goud ?
Hoe krijg je de spullen het kamp in ?
Ik zal je een geheimpje vertellen.
Er is hier een kok, die heet Addie. Hij is m'n tussenpersoon.
Tung, wil je dit horloge nog hebben ? - We praten straks wel.
Kijk dan naar dit papier.
Moet je zien. December 1972.
Ken je haar ?
Addie, m'n vriend. Heb je de spullen ?
Duc, m'n kerel. Alles is kits. Kom maar na de lunch.
Dat is nou Addie.
Hij zei 'm'n kerel' tegen me. Dat betekent dat ik z'n vriend ben.
Je moet veel met echte Amerikanen praten, om je Engels te oefenen.
Je zit hier niet voor de eeuwigheid.
Laat me hier niet alleen achter.
Neem ons mee. - Praat niet zo'n onzin.
Ik heb je helemaal hierheen gebracht, waarom zou ik je in de steek laten ?
U hoort het meteen van ons.
Kunt u dit omroepen ?
Zijn ze wel uit Vietnam weggekomen ? - Ik weet het niet.
Er wordt vaak gevraagd namen om te roepen. We doen ons best.
Als u een brief schrijft, sturen we die door naar alle kampen.
Zo hebben we veel mensen gevonden. - Dank u wel.
Kijk. Zeg nou nog eens dat ze geen babyvoeding krijgt.
Ze is geboren in 1972. Dat betekent dat ze drie jaar oud is.
December 1972. Ze is 28 maanden.
Krijgt ze babyvoeding of moet ik stennis schoppen ?
Wat is er aan de hand ? - M'n kind heeft babyvoeding nodig.
Geef het haar. Wat maakt het nou uit ?
Heel hartelijk bedankt.
Door mensen zoals jij zijn we hier terechtgekomen.
Wacht eens even.
Kan ik soms iets voor je doen ? Heb je iets nodig ?
Nee. Maar misschien kan ik iets voor jou doen.
We hebben dit kamp binnen twee dagen ingericht.
Als de laatste toiletcabine geplaatst is...
kunnen we ruim vijftienduizend mensen huisvesten.
Ik begrijp een ding niet. Hoe zijn we in staat dit klaar te spelen...
als we er zo'n puinhoop van maken in Vietnam.
Je kunt inderdaad iets voor me doen.
Al die vluchtelingen komen voortdurend met hun vragen en problemen bij me.
Je spreekt beide talen. Zou jij kampbeheerder willen worden ?
Het schuift vijf dollar per dag. - Ja, dat wil ik wel doen.
Geweldig. Kom morgenochtend om acht uur op m'n kantoor.
Dan bespreken we de details.
O, ja. Ik ben Jim Lance. - Mijn naam is Tai.
Nu het nieuws uit Vietnam.
Overste Wahle heeft vier plannen bekendgemaakt...
voor de evacuatie van Amerikanen uit Vietnam.
Twee ervan behelzen een luchtbrug in fasen.
Ook kan de luchtbrug aansluiten op vervoer per schip.
In de vierde optie vliegen er helikopters vanuit Saigon.
Ben jij er zo eentje die z'n moeder is kwijtgeraakt ?
Je leest Mighty Mouse. Dat vind ik ook een leuke strip.
Mag ik even bij je komen zitten ?
M'n naam is Addie. Heb jij ook een naam, knul ?
Voor zover ik het kan bekijken, heb je geen vriendjes.
Je moet ook niet zo eenkennig doen.
Hé, knul.
Kom eens even hier.
Tot ziens, hoor.
Hoeveel zet je in ? - Twee dollar.
Zeg, moet je horen. Ik wil het helemaal gaan maken in dit land.
Ik ook. Ik wil een grote Cadillac hebben.
Weet je wat ze zeggen ?
In Amerika moeten ze je minstens $2, 10 per uur betalen.
Welke opleiding heb je dan nodig ? - Niks. Glazenwasser.
Ik geloof je niet. - Welles. Iemand in m'n barak zei het.
Hij heeft een neef die studeert hier, en die is 's zomers glazenwasser.
Dat is niks.
Ik droom wel van grotere dingen dan glazenwassen.
Waarvan dan ? - Ik weet het niet.
Maar zie je die pukkel naast m'n neus ?
Die brengt me een keer groot geluk in m'n leven.
Hij brengt me in ieder geval geen geluk in de liefde.
Misschien bouw ik ooit nog eens een soort Klein-Saigon.
Stel je voor, je hebt ergens je eigen buurt met winkels en restaurants.
Daar is het net of je thuis bent. - Het lijkt me wel groots en erg duur.
Wat een grote plannen. Komen we wel ooit dit kamp uit ?
Wat hebben we te verliezen ? We hebben alles al verloren.
Duc heeft gelijk. - Ik zou al blij zijn als glazenwasser.
Voor een Klein-Saigon heb je Vietnamezen nodig.
Maar we zien elkaar nooit meer, want we raken over heel Amerika verspreid.
Luister, jongens.
Na de evacuatie van de laatste Amerikaan uit Phnom Pen...
kwam de Khmer Rouge, en de uittocht in de dood begon.
Iedereen die er welvarend uitzag, werd neergeschoten en stierf op straat.
Zet dat toch uit. Luister er niet naar. Het is zo deprimerend.
Weet je wat deprimerend is ? Dit kan ons in Vietnam ook overkomen.
Tai. Waarom lieten de Amerikanen ons stikken ?
Laat maar, het is allemaal voorbij. - Wat weet jij daar nou van ?
Heb jij gevochten ? Heb jij nog familie in Vietnam ?
Heb jij schuldgevoel omdat je hier zit ? - Heb je wel geluisterd ?
De Amerikanen plannen de evacuatie al, met een route direct uit Saigon.
Je weet niks. Dat zijn maar voorzorgsmaatregelen.
Onze broeders vechten tot het einde. We zullen overwinnen.
Waarom denk je dat we hier zitten ?
Hebben ze dit soms gebouwd omdat ze ons graag terug willen sturen ?
Tai.
Kan ik nog terug ? M'n ouders en broers en zusters zijn nog in Vietnam.
Je bent gek. - Ik meen het echt.
Ik praat serieus. Kunnen de Amerikanen me terugsturen ?
Maar je vrouw en je zoon dan ? - Jullie zijn een stelletje verraders.
Amerika is rijk en er is van alles, maar ik zeg dit:-
Ze begrijpen ons soort mensen niet.
Hien, wat doe je ? Hou nou alsjeblieft op.
We gaan allemaal naar de film. - Ik ga niet samen met die hoer.
Waarom doe je dat ? - Een hoer kan zonder kleren.
Pas op wat je zegt. - Verdedig je haar ?
Niet zo luid. - Geef je mij zwijggeld ?
Ze weet niet eens dat je nu niet meer zo rijk bent als toen je haar trouwde.
's Nachts sluip je stiekem naar haar toe. De mensen zien me erop aan.
Ze kijken naar je chique kleren en je make-up.
Loopt er hier iemand bij zoals jij ?
Voor je die hoer had, waardeerde je een vrouw met stijl.
Praat nou niet zo luid. Ze is toch m'n vrouw.
Ik ben je eerste vrouw.
Ik ben de moeder van je kind en de tweede is op komst.
Die plattelandshoer heeft je gebruikt en je bent in de val gelopen.
Je hebt haar hele familie hierheen gebracht. Ik heb hier niemand.
Hien, je bent zes maanden zwanger. - Ik hoop op een miskraam, rotzak.
Ik ben je vrouw. Zij is een plattelandshoer.
Ik wil m'n aanzien niet verliezen voor die plattelandshoer.
Als je haar zwanger maakt, blijft ze. Hé, waar ga jij heen ?
Ik blijf hier met allebei je kinderen. Begrijp dat goed.
Heb je haar gevonden ? - Nee. Ik probeer het morgen weer.
Daar is nog een plaatsje.
Ben je vanavond alleen ? - M'n zusje is bij m'n vader.
Oom, mag ik wat gecondenseerde melk ? - Wacht even.
Voel je voor een wandelingetje ?
Toe nou, dan halen we wat gecondenseerde melk voor hen.
Goed dan.
Dit is zo vreemd. Ik ken je niet eens.
Ik heb gezien dat je ruzie had met een man bij het uitdelen van het eten.
Je had een baby bij je. - Dat was vorige week.
Ik moest dat kind babysitten.
Ik wou me helemaal niet opwinden, maar hij was zo arrogant.
Hoe lang ben je in het kamp ? - Twee weken.
Ik ben met m'n zus en m'n vader gekomen.
We wisten niet of we wel weg konden. Ik heb elke avond tot Maria gebeden.
Nu heeft ze m'n gebed verhoord, maar vader wil terug.
Hij wil naast moeder begraven worden. Hij heeft altijd haar foto bij zich.
Waarom bleef hij niet in Vietnam ? - Om mij. Ik wou niet weg zonder hem.
Alleen de kinderen weten niks van onze pijn en eenzaamheid.
Ze lijken allemaal veel gelukkiger. Behalve Minh.
Minh is m'n neefje. Hij zoekt steeds maar naar z'n moeder.
Wat moet ik, als ze niet komt ? - Ze komt vast wel.
Je moet blijven bidden. Ons geloof is alles wat we nog hebben.
Sorry. Heb je je bezeerd ?
Ik ben naaister in het atelier. Ik kan de pop van je nichtje wel repareren.
M'n nichtje heet Ahn. Ze zal het fijn vinden, als je dat doet.
Luister je naar de nieuwsberichten op de radio ?
Ik luister zo min mogelijk.
Heb je nagedacht over het leven in Amerika ?
Ik heb geen plannen.
Ik wacht op m'n zuster en m'n broer. Die moeten nog komen.
Dit kan niet zo voortduren. De Amerikanen moeten een plan hebben.
Ze kunnen toch niet verliezen ?
Mama.
Deze kant op, mensen. - Welkom in kamp Pendleton.
U krijgt nu allemaal een deken of een windjack.
Als u uw spullen bij elkaar hebt, gaat u met de marinier mee naar de kantine.
Daar krijgt u te eten. Daarna wordt u ingeschreven.
U krijgt een barak toegewezen.
Iedereen krijgt een veldbed en per familie is er een kast.
U wilt natuurlijk graag naar uw familie toe.
Er is een prikbord in de Rode Kruistent. Er zijn ook vrijwilligers om u te helpen.
U krijgt er alle tijd voor, na de inschrijving.
Dit is een moeilijk karwei, dus werkt u alstublieft mee.
Korporaal, neem ze maar mee.
Dames en heren, er komt vanavond niemand meer aan.
Gaat u nu alstublieft naar uw barak of tent terug.
De felle strijd bij Xuan Loc is voorbij.
De zuidelijken vochten dapper maar moesten zich terugtrekken.
De Noordvietnamezen staan voor Saigon en de nederlaag lijkt onvermijdelijk.
Het moreel is op een dieptepunt. In Saigon heerst verwarring...
nu president Thieu is vervangen door Tran Van Huong.
Wanneer gaan we over de bergen ? - Gauw.
We moeten op je moeder wachten. - Waarom is ze er nog niet ?
Ze komt wel. Ik beloof het je.
Eet nu maar op.
Lach eens even. - Niet doen.
Drie op een foto brengt ongeluk.
Maar wat als de familie niet groter is ? Neem je dan nooit een foto ?
Niet doen.
Niet tegen die barak pissen.
Ik leer Vietnamees.
Ik heb die dekens waar je om vroeg.
Moet je horen. Het was niet makkelijk, maar ik heb je dossier...
onderop de lijst weten te krijgen. Dat geeft je meer tijd.
Ik wil je wat vragen. Ik dacht dat Vietnamezen van vis hielden.
Jullie bakken de vis in boter. Dat vinden we te vet.
We hebben liever kip. In Vietnam is kip duur.
In Amerika is vis duur. - Dat zeg je mooi in het Vietnamees.
Ben je daar weer ? Als je vis wilt, ben je bent te laat.
Speel je weer stommetje ? Als je wat wilt, moet je het zeggen.
Gooi het eruit. Wil je wat hebben ?
Ik moet aan het werk. - Mighty Mouse.
Zei je wat ? - Mighty Mouse.
Vertel het aan niemand. Dit is verboden terrein.
Hier bivakkeer ik, als ik niet voor jullie kook.
Kom op.
Toen ik hier kwam, zag ik die lege muur.
Ik dacht: Wat is dat een verspilling.
Toen heb ik hem beschilderd.
Het mag vast wel, als ik hem overschilder voor we vertrekken.
Vind je het mooi ?
Ik werk er nog steeds aan.
Is er wat mis met me ?
Waarom staar je me zo aan ?
Bemoei je maar bij jezelf.
Voor iemand die z'n mond niet opendoet, praat je een heleboel.
Ja, het begint op je te lijken.
Bij wie hoor je eigenlijk ?
Was die man je vader ?
Ben je je moeder echt kwijt ?
Je mama. Waar is ze ?
Me ?
Noem je haar zo ? Waar is je me ?
Me o Vietnam.
Is je me dus in Vietnam ? - Me o Vietnam.
Je mist haar, hé ?
Dat begrijp ik wel.
Ik ben er nog niet me klaar.
Ja, het is grappig.
Ik heb nog nooit iemand horen lachen om m'n tekeningen.
Ik heb ze eigenlijk nooit aan iemand laten zien.
Jij bent dus m'n eerste fan. Aangenaam om kennis te maken.
Hoe moet ik jou noemen ? Ik vind dat 'knul' of 'fan' niet echt goed past.
Ik ben Addie.
En jij ? Jij bent...
Ik heet Minh.
Ik ben blij je te kennen.
Mighty Mouse.
Nee, ik ben Addie. - Nee, Mighty Mouse.
Ik heb veel bijnamen gehad maar Mighty Mouse slaat alles.
We moesten maar een geheime handdruk afspreken.
Steek je hand eens op.
Dat is goed en dan moet je zo draaien.
Pak hem beet en geef een klap.
Knip je vingers.
Duim omhoog. Dat betekent dat alles goed zit.
Dat was prima, knul. Echt waar. Dat was echt Mighty Mouse.
Nog een keer. Weet je het nog ?
Prima.
Hoe waag je het je ogen van me af te wenden ?
Ik durf niet nog een keer verliefd op je te worden.
Ik heb hem een jaar geleden in de stad ontmoet.
M'n familie was arm. Hij kwam naar onze streek en vroeg me ten huwelijk.
Ik dacht aan m'n familie.
Ik dacht ook aan jou.
Toen het oorlog werd in Duc Heu trouwde ik met hem.
Hij nam m'n hele familie mee naar Saigon.
Hij vertelde me niet dat hij al getrouwd was.
Na twee maanden werd ik officieel z'n tweede vrouw.
Ik wist niet dat je getrouwd was.
Ik moest m'n ring afdoen. In het kamp denkt iedereen dat ik z'n zuster ben.
Heb jij je vrouw meegenomen ? - Ik ben niet getrouwd.
Na jou ben ik niet meer verliefd geweest.
Ik had het veel te druk met m'n handel.
Houd je van je man ?
Een meisje van het platteland trouwt niet uit liefde.
Een paar dagen na z'n aftreden, is president Thieu in ballingschap gegaan.
In z'n eerste toespraak waarschuwde president Huong de bevolking...
Wat vreemd. Daar groeit niks.
De Vietnamezen verkeren in paniek en doen alles om weg te komen.
Er is in de kantine gevochten. Daar ben ik niet blij mee.
Een vluchteling werd voor communist uitgemaakt omdat hij terug wilde.
Hoe heet die man ? - Quang Hai.
Eigenlijk had hij niet willen vluchten. Hij is in de verwarring meegenomen.
Voor hem en z'n lotgenoten hebben een aparte plek ingeruimd.
Als er goedkeuring afkomt, sturen we ze terug.
Hij heeft een oorlogswond aan z'n rechterhand.
Wat ligt er achter die bergen ?
Dat weet ik eigenlijk niet. Op een dag gaan we dat wel misschien bekijken.
Hier zijn de extra dekens. Deel ze uit aan de mensen in je tent.
Hoe is het ? - Wat is er aan de hand ?
Geen probleem, zei ik toch ? Vanavond beginnen we te spelen.
Nou ga ik naar kamp vier om een TV te ritselen.
Hoe gaat het, m'n kerel ? - Prima. Hoe is het met jou ?
O, wat spreek je goed Vietnamees. Ik heb een zakelijk voorstel voor je.
M'n jasje is gekrompen en je zei dat het Amerikaans fabrikaat was.
Geef m'n geld terug.
Ik dacht wel dat je ze mooi zou vinden. Ik heb er nog meer in m'n kast.
Gisteravond zat ik te denken.
Nadat jij je moeder hebt gevonden, gaat dit opvangkamp een keer dicht.
Dan wil ik zelf ook op reis gaan.
Ik wil hier zo ver mogelijk vandaan. Bijvoorbeeld naar China.
Of Italië. Misschien wel naar New York.
Ik heb altijd de wereld willen bekijken van bovenaf het Vrijheidsbeeld.
Wat is er mis ?
Stil maar. Dat ben ik niet.
Die kant van Amerika begrijp je nog niet.
Je kent alleen de postordercatalogus en de zoetelijke films die ze vertonen.
En je stripverhalen van Mighty Mouse.
Ik zal je iets laten zien.
Moeder. - Ja. Dat is een me.
Wat is ze mooi, hé ?
Zo stel ik me haar tenminste voor, want ik heb haar nooit gekend.
Zelfs niet van een foto.
Ze stierf toen ik vier maanden was.
Drieëndertig jaar geleden.
Papa ?
Ja. Dat is m'n brave vadertje.
Zo keek hij me aan toen hij z'n koffers pakte en wegging.
Ik was toen vier.
Je vroeg toch naar m'n litteken ? M'n vader heeft het me gegeven.
Met een stomp van een sigaar.
Ik weet niet of hij me wilde straffen voor de dood van m'n moeder...
of dat het een aandenken aan hem moest zijn.
Op een dag baalde hij overal van en hij ging weg.
Ik heb hem nooit meer gezien.
Wacht even.
Kijk eens.
Nog even een finishing touch.
Wie is dit met die vlinder op z'n neus ?
Hij grijpt ernaar. Hij reikt uit.
Deze is voor jou.
Grote broer, ik praat tegen jou. Waarom moet je liegen ?
We vochten door, zoals je bevolen had, maar de stadsbewoners vluchtten.
Je zou tot het eind bij ons blijven, om voor de overwinning te vechten.
Je bent zo laf. Jij was hier als eerste.
Je broers stierven voor de vrijheid.
Je bent een lafaard. Je bent een schande voor je land.
Waarom salueer je, terwijl je eerder met schaamte de andere kant uitkeek ?
U bent nog steeds generaal.
Van welk land ?
Als idealistische jongeman van twintig ging ik in het verzet tegen de Fransen.
Maar toen de leiding zich uitriep tot Indochinese Communistische Partij...
liep ik over naar de Nationalisten.
M'n hele leven heb ik gewijd aan het doel...
om vrijheid en vrede te brengen voor het Vietnamese volk.
Helaas.
Uiteindelijk heb ik alleen nog maar het gevoel twee keer verraden te zijn.
Denkt u dat Amerika ons verraden heeft ?
Het maakt niets meer uit. Het resultaat is hetzelfde.
Vertel op jongeman, je komt hier niet om over politiek te praten. Wat is er ?
Ik wil graag iets weten.
M'n zwager, kapitein Pham Van Cuong, stond onder uw bevel.
Heeft u nieuws over z'n status ?
Ja. Kapitein Cuong.
Hij was een dappere soldaat.
Maar helaas. Ik heb bericht gekregen dat hij gesneuveld is bij Xuan Loc.
Vanavond voel ik me zo nutteloos...
als een ontwortelde, oude boom, die niet opnieuw geplant kan worden.
Ik moet jullie allebei iets vertellen.
Jullie vader is omgekomen in de oorlog.
Hij was een heel dappere man.
Vandaag gaan we iets anders doen. Ik ga je leren schilderen.
Je gaat helpen deze muur af te maken.
Hier zijn de spulletjes.
En ik geef je verf.
Hier is je plaatsje om te werken. Ga maar zo staan.
Steek je kwast erin. Ga maar schilderen waar je zin in hebt.
Teken maar iets. Op dat plekje kan je schilderen wat je maar invalt.
Goed zo.
Die kant van de muur is voor jou, deze kant is de mijne.
Geweldig, knul. Je hebt het in je.
Het wordt warm en vochtig. Het is nu al veertig graden en dat wordt meer.
Heb je al een poosje niet naar huis gebeld ?
Je moeder wacht op je telefoontje.
We hebben een speciale verrassing voor de Amerikanen die nog in Vietnam zijn.
Het is eindelijk zover. De vierde optie voor de evacuatie is uitgevoerd.
Het onvermijdelijke is zojuist gebeurd. Omstreeks 11 uur, op 30 april, 1975...
trokken communistische troepen Saigon binnen.
De noordelijken ondervonden geen tegenstand in de straten.
Om kwart over twaalf reed een tank het hek van het paleis omver.
We hebben vertaald wat er gezegd werd.
Ik wacht sinds vanmorgen om de macht over te dragen, zei president Minh.
Een Noordvietnamese officier had een ontmoeting met Duong Van Minh...
die nog geen 48 uur tevoren benoemd was.
Z'n geïmproviseerde kabinet was erbij voor de machtsoverdracht.
De Noordvietnamees antwoordde: U kunt de macht niet overdragen.
U kunt niet opgeven wat u niet hebt bezeten.
Dit is het einde van tienduizend dagen oorlog. Er is geschiedenis geschreven.
Het is werkelijk een droeve dag.
De straten van Saigon zijn verlaten. De laatste Amerikanen zijn weg.
De Amerikanen hebben de oorlog verloren.
President Ford heeft eerder deze week een verklaring laten opnemen.
Vandaag kan Amerika het gevoel van trots herwinnen...
dat we kenden voor Vietnam begon.
Maar dat kan niet gebeuren, als we een voorbije oorlog blijven vechten.
Het is voorbij, voor wat betreft Amerika.
Het is allemaal jullie schuld. Jullie hebben ons in de steek gelaten.
Waarom hebben jullie ons in de steek gelaten ?
Ik had geen idee dat hij je vader was.
Mag ik erbij komen zitten ? - Natuurlijk.
Kan je de slaap niet vatten ?
Het is te stil. Ik mis het gestommel van die oude man.
Ik heb nagedacht over wat Thuy zei.
Ik besef dat beide kanten groot verlies hebben geleden.
Ik wilde dit aan je laten zien. Het was van m'n broer.
Hij is acht jaar geleden gesneuveld.
Daarna heb ik die doos nooit meer durven opendoen.
Niet hij maar ik had moeten sneuvelen.
Ik was gewond en mocht niet terug. Toen heb ik hem opgepord om te gaan.
Dat was z'n plicht aan het vaderland. Hij ging zonder bezwaar te maken.
Er scheen zelfs eer en trots uit z'n ogen.
Ik dacht dat ik m'n broer kende, dat we precies eender waren.
Maar toen ik deze brief las, besefte ik dat hij heel anders was.
Mag ik hem voorlezen ?
Dat is hem.
Lieve, onbekende schoonheid.
Sorry, ik ken je naam niet eens.
Maar wil je bedanken voor al je goede zorgen.
Ik ben weer in orde. Morgen ga ik terug naar m'n eenheid.
Maar vannacht kan ik niet slapen.
Ik ben zo bang voor de donkere jungle, met z'n hinderlagen en rottend vlees.
Om eerlijk te zijn, ben ik bang voor de dood.
Ik wou hier helemaal niet naartoe. Ik wil geen held zijn.
Maar ik wil ook niet naar huis.
De laatste dagen moet ik steeds aan je denken.
Als ik er aan denk hoe je lange, zwarte haar me streelt, blijf ik wakker.
Door je glimlach weet ik, dat er weer een dag komt.
Als je handen m'n haar wegstreken uit m'n ogen, voelde ik me veilig.
Dat gevoel was ik kwijt sinds m'n aankomst in Vietnam.
Ik zal morgen dapper vechten.
Dan kan ik daarna weer bij je terugkomen en je naam vragen.
Veel liefs. Jacob.
En dan te bedenken, dat hij nooit een meisje heeft gehad.
Hij was maar een jochie toen hij vertrok.
NA DE VAL VAN SAIGON KOMEN DE VLUCHTELINGEN
Juffrouw, mag ik wat water ?
Bedankt.
Ik heb net een vrouw gezien, die met m'n broer en zus weggegaan is.
Ik laat het Rode Kruis hun namen bekendmaken.
Ik ben bang in de barak van m'n vader.
Ik kan je zuster en jou naar mijn barak halen.
Mag ik jullie opgeven als mijn familie ? - Dat kan niet.
Ons verleden is ons afgenomen. Er is niets over.
Als we hier uitkomen, is het belangrijk dat we tenminste elkaar hebben.
Vader zou er tegen zijn geweest. We zijn niet eens getrouwd.
Zullen we dan trouwen ?
Kom nu, zuster.
Ik moet wat ondertekenen voor vaders crematie.
Thuy, ik beloof je dat ik je niet zal teleurstellen.
Weet je wat we nodig hebben ? Een beetje lekkere muziek.
Vooruit met de geit.
M'n besluit staat vast. Je verspilt je tijd hier.
Hai, je begaat een vergissing. Je vrouw en je zoon zijn hier.
Geef je gezin een kans.
M'n ouders en m'n broers en zussen zijn nog in Vietnam.
We gaan niet met je mee terug. - Houd je mond.
Je gaat waar ik ga en verder geen gezeur.
We zitten al drie maanden in dit kamp. - Ik zoek wel een sponsor voor je.
Tai, ik wil geen vluchteling zijn.
Ik bent soldaat geweest. Je kan daar niet gewoon doorgaan met je leven.
Het is nu vast regentijd in Saigon.
Je krijgt nooit meer zo'n kans.
Weet je nog hoe het regent ?
Ben je wel eens in Dalat geweest als het regende ?
Stel, dat je ouders er nu eens niet zijn.
Dalat is een plek voor verliefde mensen. Ik heb er m'n vrouw gevonden.
Hoe is dat liedje over Dalat en de regen ?
Hou eens op over die regen. Probeer liever je leven te redden.
Volgens mij ben je een Picasso. Waar heb je zo leren schilderen ?
Het is verbazend. Moet je zien.
Toen ik jonger was, droomde ik altijd dat er een groene draak zou komen...
om me te helpen m'n vader te zoeken.
Deze draak kan jou helpen je moeder te vinden.
Dat vergeet ik nog.
Ik heb iets voor je.
Pak aan, maak maar open.
Vooruit, kijk er maar in.
Dat was als kind m'n liefste jojo. - Dat is Mighty Mouse.
Nu moet je maar gaan. Anders maakt je oom zich zorgen.
Tot morgen. Zelfde tijd, zelfde Mighty Mouse golflengte.
M'n dossier is goedgekeurd. Ik heb een sponsor in Kansas.
Ik vertrek over een paar dagen.
Waarom zeg je niks ?
Ik ben zwanger.
Heb je het hem verteld ?
Nee, dat kan ik niet. - Waarom niet ? Hij is je man.
Ik ben z'n tweede vrouw.
Dat betekent dat ik niet meer ben dan een bediende en een hoer.
Zonder mij en m'n familie had z'n eerste vrouw al een sponsor gevonden.
Ik wil het niet nog moeilijker maken.
Het was heel anders gelopen, als ik niet naar Saigon was gegaan.
Verwijt jezelf niks. Zonder jou zou ik nu niet hier zijn geweest.
Andersom geldt hetzelfde.
Veroordeel me niet.
M'n broer en zus moeten er in Amerika een succes van maken.
M'n ouders zijn te oud en ik kan niks. - We zijn allemaal hetzelfde.
Dokters, advocaten, leraren. Het maakt niks uit.
Toen ik pas in dit kamp was, wilde ik er zo graag uit. Maar nu...
Ik moet gaan. M'n man wacht op me.
Verlaat hem en ga met mij mee.
Als die oude man zich niet zelf van kant had gemaakt, had ik het gedaan.
Vuile rotzak.
Hij zit hiertegenover me.
Ik begrijp het.
Wat er vandaag gepasseerd is, gebeurt niet meer.
Let goed op. Geef elke communist die hier ten onrechte zit, bij me aan.
We zetten ze apart met alle mensen die een risico vormen.
Er zat geen communist bij, maar de oude man zorgde voor verdeeldheid.
Maakt niks uit. Geweld zie ik niet door de vingers.
Ik laat geen rangen en standen toe. Iedereen wordt hier gelijk behandeld.
Nu dan.
Volgens mij zal je neefje dit wel willen hebben.
Deze man komt me bekend voor. - Hij heet Addie Singer.
Hij werkte hier als vrijwilliger. Hij had geen vrienden.
Behalve dan kennelijk je neefje.
Die tekeningen hingen in z'n kast, toen hij vanmorgen dood in z'n kamer lag.
Niemand wist van z'n dodelijke ziekte.
Zijn we klaar ? - Nog een ding.
Hoe is het met die juffrouw waarvan de vader dood is ?
Net als met de rest van ons krijgt ze geen speciale behandeling.
Tai.
Ik kan me alleen indenken, hoe moeilijk dit alles is voor jou en je landgenoten.
Maar je moet weten dat we proberen te helpen en dat we vrienden zijn.
Dat weet ik.
Ik krijg zomaar niet dat gevoel.
Probeer eens een keer tegen ons te spreken zonder die megafoon.
Het allerbeste ermee. We vertrouwen erop dat je Klein-Saigon gaat bouwen.
Schiet op, kerel. Je mist je vliegtuig. - Je bent een beste, Lance.
Niet vergeten, ik krijg nog geld van je.
Alles komt in orde.
Hoe denk je erover ? Moet jij ook niet een keer je leven weer opbouwen ?
Ik kan je dossier bovenop leggen, als je dat wilt.
Denk erover na.
In de voorbije oorlog hebben 54.000 Amerikanen het leven verloren.
Veel families wachten nog op de terugkeer van hun helden.
Deskundigen rekenen met een aantal van 2.400...
aan vermisten en krijgsgevangenen in Zuidoost-Azië.
Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag
Eentje voor jou.
Laat me je helpen bij je drukke werk.
Je hebt het zelf druk met kleren naaien.
Trouwens, met zoveel werk hoef ik niet te piekeren.
Het is fijn dat hij weer kan lachen.
Het zou mijn schuld zijn, als z'n moeder niet komt.
Dat moet je niet zeggen.
Het is zo jammer dat ik maar drie plaatsen kon krijgen in het vliegtuig.
Ik eiste er een voor mezelf op. M'n zuster bracht er niets tegenin.
Ze vroeg alleen of haar kinderen op de andere plaatsen meemochten.
Ik weet niet wat ik Minh moet zeggen.
Ik had hem beloofd dat z'n moeder later zou komen.
Verlies de hoop niet.
De hoop vervliegt snel.
Misschien moeten we allemaal samen het kamp uitgaan.
Je vader zou er toch tegen zijn ? - Hij is nu drie maanden dood.
Het is beter voor Minh. Als z'n moeder komt, laat ze het ons wel weten.
Je moet het wel zeker weten. - Dat ben ik, als je mij wilt trouwen.
Nu onze zoon is geboren, wil ik hier zo gauw mogelijk weg.
Ik zal om hulp vragen.
Maak je geen zorgen. Ik heb je nodig om me te helpen met de baby.
Ik ben bezig met een nieuw lied.
Het gaat over m'n herinneringen aan ons land...
en over ons leven in deze nieuwe omgeving.
o, Saigon, ik ben je kwijt in m'n leven
o, Saigon, m'n beste tijd is lang geleden
wat overblijft is een droeve herinnering
de dode glimlach op m'n lippen
bittere tranen in m'n ogen
o, Saigon, schijnt de zon nog op straat ?
valt de regen nog steeds op ons pad ?
is m'n geliefde nog steeds in het park ?
lopend onder de bomen ?
glimlachend of stilletjes huilend ?
hier ben ik een vogel die verdwaalt
dag na dag verglijdt mijn tijd
het leven van een balling is vol pijn
Het is nu tijd om te gaan, mevrouw.
Alstublieft. Kunt u nu meekomen ? Het is tijd.
Nu opschieten.
Kom op, we moeten nu gaan.
Wat is er ? Wat doet u met ze ? - We moeten ze uitzetten.
M'n zonen.
Ik dacht dat je onze vriend was. - Korporaal, ga even naar de gang.
Ik had je kunnen laten arresteren.
Denk erom, ik heb m'n loopbaan op het spel gezet om je te redden.
Ze schreeuwden. M'n mensen komen uit een oorlog en jij laat ze alles herleven.
Dit kamp is bedoeld als tijdelijke opvang. Dit is niet waar ze wonen.
Je kon het tegenhouden en eerst met mij praten.
Je had er niets aan kunnen doen. - Hoe weet je dat ?
Ik weet het omdat ik het weet. Deze mensen wilden niet weg.
Ik had drie verschillende sponsors voor iedereen en toch bleven ze maar.
Dan kom je midden in de nacht en voert ze af als vee.
Dat is m'n werk. Zo zijn de regels. - Je doet alles volgens de regels.
Er zijn gezinnen die niet durven te slapen.
Ik heb daar zestienduizend vluchtelingen...
en vanmorgen kwamen er nog vierhonderd bij. Er is geen ruimte.
Ik sta mijn plaats af. Ik help je een tent te bouwen.
Daar gaat het niet om. - Waarom dan wel ?
Dit is een kamp. Wie een sponsor heeft, moet zonder meer vertrekken.
Weet je waarom ze niet weg willen ?
Ik heb heel wat redenen gehoord. - Is het soms ook omdat ze bang zijn ?
Ze zijn bang, net als ikzelf.
Bang over hoe hun leven er morgen uitziet.
Bang dat ze hun vrienden en geliefden nooit meer zullen zien.
Net zoals je broer bang was.
Dat weet je toch nog wel ?
Oom. - Ik weet niet wanneer ze komt.
Vraag er niet meer naar. Ik vertel het wel als ze hier is.
Gaan ze ons ook pakken en wegbrengen ?
Natuurlijk niet.
Wij gaan hier weg als we willen. Niemand pakt ons of brengt ons weg.
Oom. - Wat is er ?
Het is niet jouw schuld dat we mama kwijt zijn.
Wat kom je doen ? - Ik wil je iets laten zien.
Wat dan ? - Het is een verrassing. Kom op.
Blijf hier. Ik ben zo terug.
Dag, jochie.
Dank je. - Geen probleem.
Luister, allemaal. Ik heb vandaag Amerika gezien.
Er waren zoveel prachtige auto's en de snelwegen zijn zo breed.
Heb je ook Cadillacs gezien ? - Overal waar ik keek.
Iedereen heeft een auto.
Daarna ben ik in een supermarkt geweest.
Die was zo groot, ik verdwaalde erin.
Ze hebben daar van alles. Elke soort fruit en groente.
Hebben ze ook goede, scherpe pepers ? - Bedoel je ot-hiem-pepers ?
Nee.
Maar je kan ze zelf planten.
Daarna ben ik naar een woonwijk gegaan en die was zo schoon...
met allemaal grote huizen die keurig naast elkaar stonden.
Weet je wat echt indruk maakte ? - Wat dan ?
Ik zat koffie te drinken in een restaurant...
en door het raam zag ik een jongeman van misschien een jaar of twintig.
Hij waste auto's, buiten bij een dealer.
Ik vroeg m'n vriend: Hoeveel krijgt hij per auto ?
Twee dollar tien per uur. Dat is het minimumloon, minder betalen mag niet.
Als ze niet minder betalen dan twee dollar tien per uur...
dan zijn we allemaal spekkoper.
We hoeven niet langer bang te zijn voor de buitenwereld.
Ik heb het bekeken, en ik kan je iets zeggen over Amerika.
Jullie hoeven nergens meer bang voor te zijn. We krijgen het goed.
We krijgen het goed.
Ik begrijp die tranen.
Ik vergeet nooit de dag dat m'n man met jou thuiskwam.
Ik voelde me zo oud en onaantrekkelijk.
De tijd stond niet aan mijn kant, dus ik wilde hem nog een kind schenken.
Toen ik eenmaal zwanger was, raakte hij me niet meer aan.
Ik vergat hoe het was om gestreeld en gekust te worden.
Door je komst heb je me beroofd van m'n vrouwelijkheid.
Misschien moet het wel zo zijn, nu je niet samen met ons kunt vertrekken.
U zei dat u me nodig had.
Als we op sponsors voor je familie wachten, kan het nog maanden duren.
Ik heb geen andere keus.
Het lot is altijd wreed voor me geweest.
Maar net als ons land, zal ik erdoorheen komen.
Ik zei dat ze niet moest gaan, maar ze wilde zekerheid hebben.
Toen de boten wilden uitvaren, sprong ze eraf en rende naar de stad terug.
Ik kon niet anders dan haar achterna gaan.
Een week nadat ze hoorde dat haar man was gesneuveld...
probeerden we nog een keer te ontsnappen.
Onze zuster was een levende geest. Ze weigerde te eten.
Ze had alle geloof in God verloren.
We zaten met zo'n honderd anderen op een boot van vijf meter lang.
Je kon gewoon niks meenemen.
Geen voedsel, geen water.
Je bezat alleen de kleren aan je lijf.
Ik gaf haar m'n hand om in te knijpen.
Dat deed ze af en toe.
Zo liet ze weten dat ze nog steeds bij me was.
Na een week begonnen er mensen te sterven.
Eerst de oudsten, daarna de kinderen.
Mensen werden wakker naast hun geliefden en merkten dan...
dat die dood waren.
Onze zuster werd bleek.
Een dag later stopte ze ermee in m'n hand te knijpen.
Om de boot sneller te laten varen...
hadden we geen andere keus, dan de doden overboord te gooien.
Je mag gerust iets zeggen.
Hoe kan ik je terugbetalen ? Je hebt zo veel gedaan voor iedereen.
Moet je horen.
Beloof me maar dat je meer gaat verdienen dan twee dollar en tien cent.
Hier heb je iets als aandenken.
Ik zal je missen, Tai.
Korporaal. - Sergeant.
Pak m'n camera. Zullen we een foto nemen ?
Even lachen.
Wat heb je met die foto gedaan ? - Hij hangt op het bord.
Als mama komt, weet ze waar ze zijn.
Korporaal, rij de jeep maar terug. - Jawel, sergeant.
In 1975 werden 134.000 Vietnamezen in Amerika in kampen opgevangen.
Kamp Pendleton sloot op 31 oktober 1975.
Het is wel nog steeds de grootste mariniersbasis aan de westkust.
In Klein-Saigon, in Zuid-Californië wonen...
meer dan 200.000 Amerikanen van Vietnamese afkomst.
Het is de grootste Vietnamese kolonie van de wereld.
Momenteel wonen er anderhalf miljoen Vietnamezen in Amerika.